Nature

Whenever I go to mountains or ocean I found myself so small and helpless against nature. When I am surrounded with such places and unknown people where I don’t know others and I can just connect with nature it feels great. If you can’t let go your ego or prejudice in such places then really… there is still something missing in you for being human.

-Nisarg

Advertisements

મીઠાખળી છ રસ્તા – 2010

અમદાવાદમાં હું નવો હતો. મારી જોબ મીઠાખળી નજીક સોફ્ટવેર કંપનીમાં હતી અને આણંદથી રોજ અપડાઉન કરતો હતો. ટ્રેનના સફરમાં તો રોજ નવા અનુભવ થતા અને રોજ કંઈક નવું શીખતાં. લોકોની સ્ટ્રગલ કેવી હોય છે અને રોજ કેટલું ઝઝુમવું પડે છે એનો ખ્યાલ મને ટ્રેનની મુસાફરી માં આવ્યો. હું ઘણો ઘડાયો અને નવા મિત્રો પણ બન્યા. ટ્રેનના સફરમાં શું ઉંચ-નીચ ને શું ધરમ ના ભેદભાવ..?? અમે સાથે ધુળેટી પણ મનાવતા અને સાથે રોઝા પણ તોડતા.

ઓફિસ અમે 9:30 વાગે પહોંચી જતા પણ પેહલા અમે કીટલી પર નીચે ચા પીતા અને ગપ્પા મારતા. ત્યાં સામે ગાડીની એકસેસરીઝનું મોટું બજાર હતું. ઘણી વાર હું ત્યાં એક ડોસીને જોતો. એની ઉંમર કદાચ 70 વર્ષ ઉપરની હશે. એ રોજ ત્યાં આવતી અને કોઈ લોખંડની પ્લેટને દોરી વડે બાંધીને ધૂળમાં ફેરવતી. મને થતું કે આ શું કરે છે? એક દિવસ મારાથી ના રહેવાયું તો ચાવાળા ને પૂછી જ લીધું. એને કહ્યું, સાહેબ… એ લોહીંચુંબકની પ્લેટ છે… ખીલ્લી, સ્ક્રૂ કે કોઈ નટ-બોલ્ટ પડ્યા હોય તો દુકાનો ખુલે એ પેહલા વીણી લે, પછી એને વેચી ને જે મળે એમાંથી ખાવાનું ખાય. મને એમ થયું કે 50-100 ગ્રામ લોખંડમાં એને શું મળતું હશે? પણ જે પણ મળે એ… એના માટે તો કદાચ મોટી વાત હશે. ગરીબના પેટમાં જયારે ભૂખની આગ લાગે છે ત્યારે શું નથી કરતો..!!

બીજો કિસ્સો મારી જોડે એજ વર્ષે ઉનાળામાં થયો હતો. 9-10 વર્ષનો છોકરો જેને પોતાને પહેરવા ચપ્પલ નહતા પણ એ બુટ પોલિશ કરતો હતો. થોડા સમયથી એ રોજ આવતો અને બધાને બુટ-પોલિશ માટે પૂછતો. મારી પાસે આવીને પૂછ્યું તો મેં એને કહ્યું કે મારા તો સ્પોર્ટસ સૂઝ છે તો એ બોલ્યો કે, ‘લાવોને… એને પણ મસ્ત સાફ કરી દઉં.’ મેં તો સાફ ના કરાવ્યા પણ કેયુર નરખીએ એના બુટ પોલિશ જરૂર કરાવ્યા. છોકરા સાથે થયેલી વાતોનો રેકોર્ડ કરેલો વિડિઓ તમારી સાથે શેર કરું છું. લોકો જિંદગીમાં બે છેડા ભેગા કરવા કેટલી હાડમારી ભોગવતા હોય છે એનો કદાચ આછો-પાતળો ખ્યાલ આવશે.

વિડિઓ Nokia N73 માં લીધેલો છે તો ગુણવત્તા માટે ક્ષમા કરજો. 

सुखी ज़मीन…

रास्तोकी दूरियां रिश्तोंकी नज़दीकियां बन गई,
यादोंकी कश्तियाँ तन्हाइयो का ज़ेवर बन गई,
सिरहानेकी गर्मी में आपकी साँसों को ढूंढ़ता हुँ,
ठंडी और गर्मी तो गुज़र गई,
सीनेमें छिपी बारिश की बौछार के लिए सुखी ज़मीन ढूंढ़ता हुँ ॥

-निसर्ग

खुश्बु

मैं साया नहीं जो छोड के चला जाऊँगा,
मैं हवा का झोंका नहीं जो आके लौट जाऊँगा,
मैं तो खुश्बु हूँ तेरे बदन की, तेरी चिता के साथ ही जल जाऊँगा ।।

-निसर्ग

बात बन जाती है…

किसीकी याद रह जाती है, किसीकी चाहत मिल जाति है…

जिन्दगि की राह मे कई वादियाँ गुज़र जाती है…

हर वादी में खुदको नया पाता हूँ ,

बेगाने अपने हो जाते है और बात बन जाती है…

– निसर्ग